Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/215 K.2025/5861

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.05.2023 tarihli ve 2022/6-600 Esas, 2023/265 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere. 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye rağmen davacı vekilinin " Verilen karar usul ve yasaya aykırı olup; süresi içerisinde istinaf yoluna başvuruyoruz.

Gerekçeli kararın tarafımıza tebliğine müteakip, istinaf ve itiraz gerekçelerimizi sayın mahkemeye sunacağız.'' biçimindeki temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli kararın davacı vekilinine usulüne uygun olarak 28.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli kararın tebliğinden sonra da gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,