Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/2202 E. , 2025/7394 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/410 E., 2025/905 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vek
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/2202 E. , 2025/7394 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/410 E., 2025/905 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu, Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk, adli kontrol ve makul sürede yargılanma hakkının ihlali nedeniyle 120.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltında kaldığı 12.12.2014-13.12.2014 tarihleri arasındaki dönem için 27,02 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden, tutuklu kaldığı 15.04.2015-30.04.2015 tarihleri arasındaki dönem için 506,24 TL maddi tazminatın 15.04.2015 tarihinden, tutuklu kaldığı 14.06.2015-12.08.2015 tarihleri arasındaki dönem için 1.938,62 TL maddi tazminatın 14.06.2015 tarihinden, 10.000 TL manevi tazminatın ise gözaltı tarihi olan 12.12.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacının gözaltında kaldığı dönem için 28,74 TL maddi ve 100 TL manevi tazminatın 12.12.2014 tarihinden, tutuklu kaldığı ilk dönem için 474,24 TL maddi ve 1.200 TL manevi tazminatın 15.04.2015 tarihinden, tutuklu kaldığı ikinci dönem için ise 1.894,01 TL maddi ve 4.700 TL manevi tazminatın 14.06.2015 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada makul sürede yargılanmaya ilişkin talep yönünden tazminat koşullarının oluşmadığı ancak gözaltı ve tutukluluk dönemi bakımından tazminat koşullarının oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulü ile gözaltı dönemi için 28,74 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın 12.12.2014 tarihinden, birinci tutukluluk dönemi için 474,24 TL maddi ve 7.000 TL manevi tazminatın 15.04.2015 tarihinden, ikinci tutukluluk dönemi için ise 1.894,01 TL maddi ve 23.000 TL manevi tazminatın 14.06.2015 tarihinden işleyecek yasal faiziyle itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik incelemeye dayalı olduğuna, taleplerin karşılanmadığına, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/201 Esas – 2019/172 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.12.2014-13.12.2014 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, akabinde 15.04.2015 tarihinde tutuklandığı, 01.04.2019 tarihinde tahliye olduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.06.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya 19.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama müzekkeresinin başka mahkumiyetlerin infazı nedeniyle 15.04.2015-30.04.2015 tarihleri arasında 15 gün ve 14.06.2015-12.08.2015 tarihleri arasında 59 gün olmak üzere iki dönem halinde infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesindeki uyuşturucu ticareti/sağlama davasında beraat eden davacı, haksız gözaltı, tutukluluk ve makul sürede yargılanma hakkı ihlali nedeniyle tazminat istemiş; ilk derece davayı kısmen kabul etmiştir. Dairenin önceki bozması üzerine yeniden kurulan hüküm, hem davacı hem davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Hukuki İlke: 7531 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle HMK ek 1. maddeye eklenen düzenleme uyarınca, bozma üzerine yeniden verilen kararlarda temyiz kesinlik sınırı için ilk karar tarihindeki parasal sınır esas alınır; makul sürede yargılanma ihlali koşulları oluşmasa da gözaltı ve tutukluluk yönünden tazminat şartları gerçekleşmişse kısmi kabul yerindedir.
Uygulama Sonucu: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir; bozma ilamına uyularak belirlenen maddi ve manevi tazminat miktarları doğru bulunmuştur.
Dava Strateji Notu: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında beraat kesinleştikten sonra CMK'nın 142. maddesindeki süreye dikkat edilmeli; ayrıca infazı başka mahkûmiyetlerden mahsup edilmeyen gözaltı ve tutukluluk günleri ayrı dönemler halinde tazminat talebine dahil edilmelidir.