Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2255 K.2026/151

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafii temyizi ile Dairemizin bozma kararı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın aracın sürücüsü olmadığına, kaza anında aracı maktulün kullandığına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 02:00 sıralarında, kazadan yaklaşık 110 dakika sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 0,39 promil alkollü, kaza anında ise Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kuruluna ait 09.11.2015 tarihli rapora göre 0,66 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal dışında, gece vakti, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken,

olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yoldan çıkması sonucu araçta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne, bir kişinin de vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; mahkemece hükme esas alınan keşfe dayalı 31.12.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunun kabul edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5237 sayılı Kanun'un 50/4. maddesi gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkında "suçun bilinçli taksirle işlenmesi nedeniyle TCK'nın 50/4-son cümle uyarınca sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Osmaniye