Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2304 K.2025/8282

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.949,30 TL maddi ve 9.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.02.2024 tarihli ve 2022/5056 Esas - 2024/781 Karar sayılı ilamıyla: "Davacı hakkındaki tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin belirlenmesi suretiyle infaz edilen tutukluluk süresi tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak,

davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi, kabule göre de; manevi tazminat miktarı belirlenirken nesnel bir kriter olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, gözaltı tarihinden itibaren faize hükmedilmesi nedeniyle tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak,

hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması" kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde 4.949,30 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın haksız işlem tarihi olan 26.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Dairemizin 25.02.2025 tarihli ve 2024/3833Esas ve 2025/2034Karar sayılı ilamıyla eksik manevi tazminata hükmolunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma üzerine Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 4.949,30 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız işlem tarihi olan 26.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmiş , Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca manevi tazminat miktarının fahiş olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmolunan tazminat miktarının fahiş olduğuna, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğine, ilişkindir. Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmolunan tazminat miktarının düşük olduğuna, tazminat miktarlarına yıllık enflasyon oranında faiz işletilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, tazminat talebinin dayanağı olan Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/12 Esas - 2013/135 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan 25.02.2005-16.02.2006 tarihleri arasında 356 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.09.2015 tarihinde kesinleştiği, 09.03.2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde dava açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan başka dava bulunmadığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, toplam 356 gün gözaltı ve tutukluluk süresi için belirlenen tazminat miktarının makul olduğu anlaşılmakla, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,