Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2263 K.2026/2337

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 12.100,00 TL adli ara cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekillerince ayrı ayrı olmak üzere temyiz edilmesiyle Dairemizin 03.04.2024 tarihli, 2020/6889 Esas ve 2024/1639 Karar sayılı ilamı ile asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne,

üç kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücutlarında kemik kırığı meydana getirir biçimde nitelikli şekilde yarlanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin ve adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesi esnasında dayanak madde olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması ve yargılama esnasında ayrı düzenlenen vekaletnameler ile farklı vekillerce temsil edilen katılanlar lehine ayrı ayrı olacak şekilde vekalet ücreti takdir

edilmesi gerektiği nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kırklareli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi;Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet verilmesinin, lehe hüküm talebi olmasına rağmen hatalı gerekçe ile seçenek yaptırımların uygulanmamasıın hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyoneti ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu devlet karayolu üzerinde gece vakti,...i istikametine doğru kavşaktan sola doğru kontrolsüzce dönüşü esnasında ...istikameti yönünde seyir halinde olan ve kavşaktan geçiş yapmakta bulunan katılan ...'nun sevk ve idaresindeki araca sağ ön kısmından çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile katılan sürücü ...'nun aracında yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne, diğer yolcular ... ve ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz,

basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve vücutta kırık meydana getirir nitelikte, katılan sürücü ...'nun ise hayati tehlikeye neden olur, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi hafif (1.) derece olacak nitelikte yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 07/12/2015 tarihli heyet raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas-2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine,

hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup;

dosya içeriğine göre, adli sicil kaydı temiz olan ve duruşmalara yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 50.maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılırken "Sanığa verilen hapis cezasının süresi dikkate alınarak," şeklindeki hatalı gerekçe ile 5237 sayılı TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması.