Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2422 K.2025/6821

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanıklar hakkında 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca dört kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına,

sanıkların 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Cumhuriyet Vergi Dairesi Başkanlığının 435 050 1843 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ..............İnş. Mal. Yed. Par. Tem. Ot. Nak. Ak. San. Tİc. Ltd. Şti'nin yetkilisi ve ortağı olan temyiz dışı sanıkların, sanıkları vekil tayin ettikleri ve iddia, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları, mütalaa formu, vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile tüm dosya kapsamından, iştirak halinde 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri sabit görülerek atılı suçtan cezalandırılmaları yoluna gidilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan incelemede; mükellef şirkette ortak ya da müdür sıfatı olmayan, kendilerine mükellef şirketi idare hususunda vekaletname ile verilmiş yetki de bulunmayan sanıklar ... ve .....................ın vekaleten ya da fiilen mükellef şirketi idare ettikleri ve/veya menfaat karşılığı şirket adına sahte fatura düzenledikleri yönünde savunmalarının aksini ispata yarar , mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. 2013 Takvim Yılında Sahte Belge Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yılında Sahte Belge Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden; Sanıklar hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenledikleri iddiası ile kamu davası açıldığı ve suç tarihinin en aleyhe kabulle ve sırayla 31.12.2010, 31.12.2011 ve 31.12.2012 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihlerinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümlerin 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,