Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/2504 E. , 2025/6322 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2091 E., 2019/2054 K. SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince veri
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/2504 E. , 2025/6322 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2091 E., 2019/2054 K. SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; toplanan deliller suçun sübutuna yeter nitelikte olduğu halde sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ...Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ...vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, vergi incelemesi amacıyla 2013, 2014 ve 2015 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren 19.09.2017 tarihli istem yazısının 21.09.2017 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın yasal süre içerisinde bu yıllara ait defter ve belgeleri ibraz etmediği, bu şekilde atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; 213 Sayılı ...'nun 101. ve 102. maddelerinde tebligat usulünün nasıl yapılacağının açıkça belirtildiği, bu haliyle mükellef tarafından işe başlamada veya adres değişikliğinde bildirilen işyeri adresleri ile yoklama fişinde veya ilgilinin imzası bulunmak şartı ile yetkili memurlar tarafından bir tutanakta tespit edilen işyeri adreslerinin sanığın bilinen adresi olarak tebligat işlemlerinde esas alınacağı, bu adreslere tebligat yapılamaması halinde ise de, sanığın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yerine tebligat yapılacağı, tebliğin yapılamaması üzerine münasip bir süre sonra yeniden mernis adresine tebligat çıkarılacağı, tebliğ evrakının yine tebliğ edilememesi durumunda tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceğini içeren pusulanın kapıya yapıştırılmasının gerektiği, pusulanın yapıştırıldığına ilişkin ibarenin tebliği yapan kişi tarafından tebliğ alıntısı üzerine şerh ve imza edilip yeniden idareye teslim edileceği, pusulanın yapıştırılmasından 15 gün içerisinde sanığın müracaat etmemesi durumunda tebligatın yapılmış sayılacağı hususlarının düzenlendiği, bu düzenlemeye rağmen 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 51. Maddesi delaletiyle aynı kanunun 20 ve 21 maddeleri gereğince sanığın defter ve belgeleri ibrazını içeren yazının mahalle muhtarına tebliğ edildiği ve bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 51. maddesindeki, "Mali tebliğler kendi kanunlarında açık hüküm bulunmayan hallerde Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilecektir." hükmü ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan 05.12.2017 tarihli ve 30261 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.01.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişiklikten önceki 102/3-4. maddesinde yer alan "Muhatabın geçici olarak başka bir yere gittiği, bilinen adresinde bulunanlar veya komşuları tarafından bildirildiği takdirde keyfiyet ve beyanda bulunanın kimliği tebliğ alındısına yazılarak altı beyanı yapana imzalatılır. İmzadan imtina ederse, tebliği yapan bu ciheti şerh ve imza eder ve tebliğ edilemiyen evrak çıkaran mercie iade olunur. Bunun üzerine tebliği çıkaran merci tarafından tayin olunacak münasip bir süre sonra yeniden tebliğ çıkarılır. İkinci defa çıkarılan tebliğ evrakı da aynı sebeple tebliğ edilemiyerek iade olunursa tebliğ ilan yolu ile yapılır." şeklindeki düzenlemeye göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunun belirlenmesi gerekirken değişiklik sonrası usule uygun olmadığı şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.