Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2610 K.2026/3826

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: A.Sanıklar hakkında 20 07... yıllarında sahte belge kullanma suçları nedeniyle verilen hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde.

Sanıkların yargılama konusu sahte belge kullanma eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanşımının, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık ... hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmemek" nedeniyle verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımını kesen son sebep olan sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 09.12.2014 tarihinden itibaren, olağan zamanaşımı süresinin inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,