Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/27 E. , 2025/7836 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/720 E., 2024/792 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yö
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/27 E. , 2025/7836 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/720 E., 2024/792 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme sonunda katılan mağdure vekilinin, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kast unsurunun bulunmadığına, mağdurun rızasının bulunduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, alt sınırda uzaklaşmanın hatalı olduğuna, sanığın temyiz sebepleri; atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan mağdurenin babası olan sanığın katılan adına açtığı sahte facebook hesabından katılan adına paylaşımlar yapmamak adına katılandan babası ile cinsel ilişkiye girdiklerine dair video atmasını isteyerek katılanın korkmasını sağlayıp rızasının sakata uğratarak kendisi ile girdikleri cinsel ilişkileri kayda aldıkları olayda, mağdurun 13 yaşından 22 yaşına kadar gerçekleşen cinsel ilişki görüntülerini kayda alınmasına karşı hukuken geçerli bir rızadan bahsedilemeyeceği, katılanın 18 yaşından önceki dönemlere ait görüntülerin müstehcenlik suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de dosya arasında bu döneme ilişkin görüntü kaydının olmaması nedeniyle söz konusu görüntülerin müstehcen olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılamayacağı, dosya arasında bulunan görüntülerin ile katılan mağdure tarafından doğrulandığı üzere katılanın 18 yaşından sonraki döneme ait olması nedeniyle özel hayat kapsamında olduğu ve katılanın sanık tarafından sakata uğratılan ve geçerli bir rıza olarak kabul edilemeyecek şekilde kayda alınmasına neden olduğu gerekçesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2. cümlesindeki görüntü veya seslerin kaydedilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, duruşmalı yapılan inceleme sonunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamına göre katılan mağdura ait iki adet özel hayata ilişkin görüntü kaydının bulunduğu kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.