Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/3362 K.2026/69

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 62, 51. ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları, cezanın ertelenmesine karar verilmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 31.05.20 22... /7236 Esas ve 2022/10786 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4. ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5. ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile bozma kararı verildiği,

bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, VUK'nın 359. maddesine 08/04/2022 tarihinde 7394/4 eklenen ek fıkra, 5237 sayılı Kanunun 62, 53, 50/1-a, 52/2 uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın 225 gün adli para cezasına çevrilmesine, günlüğü takdiren 20 TL üzerinden toplam 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın Alemdar Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 4...2 Numaralı mükellefi olduğu, kendisinden 2011 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin ibrazı istendiği, tebligatın 16/09/2014 tarihinde ulaştığı, buna rağmen 15 gün yasal süre içerisinde defter ve belgeleri ibraz etmeyerek sanığın kendisine isnat edilen 213 sayılı vergi usul yasasına muhalefet (yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini incelenmek üzere vergi müfettişine ibraz etmeme) suçunu işlediği gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezası para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup; açıklanan nedenle Kocaeli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,