Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/454 K.2025/4638

Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/472 Karar sayılı kararının davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Dairemizce verilen bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 5.810,00 TL olduğu; davacının nitelikli adam öldürme suçundan 08.01.2013-14.03.2013 tarihleri arasında 65 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacının 7.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.620,83 TL maddi ve 3.400,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, kabul edilen toplam 5.020,83 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Davacı vekilinin 05.01.2023 tarihli temyiz isteminin katılma yolu ile temyiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Davacı vekili, yokluğunda verilen hükme karşı, davalı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu,