Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/523 K.2025/2751

12. Ceza Dairesi 2025/523 E. , 2025/2751 K. "İçtihat Metni" HAKİMLİK : İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliği SAYISI : 2023/8445 Değişik iş SUÇ : Taksirle yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2023 tarihli ve 2023/113037 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın,

İzmir 4.Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2023 tarihli ve 2023/8445 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-35-11414-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11267 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11267 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, olay günü şüphelinin sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otobüs ile seyir halinde iken,otobüs durağına tam yanaşmadan yolcu indirmek için kapıları açtığı ve otobüste yolcu olarak bulunan mağdur ...'ın aşağıya indiği esnada, inceleme dışı ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motosikletine çarpması sonucunda mağdurun taksirle yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda.

24/03/2023 tarihli kaza tespit tutanağına göre şüphelinin 2918 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen yolun en sağında aracın durdurularak yolcu inişini sağ taraftan yaptırma kuralını ihlal ettiği, 31/07/2023 tarihli bilirkişi raporuna göre de şüphelinin 2918 sayılı Kanunun herhangi bir maddesini ihlal etmediğinden kazanın meydana gelmesinde kusursuz olduğunun belirtildiği,

raporlar arasında açık çelişki oluştuğu anlaşılmakla, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2020/11110 esas, 2021/5188 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hâkimi tarafından yapılabileceği, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına sahip olduğu,

kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunun uzlaşmaya tâbi olması nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1.Dosya kapsamına göre, şüpheli idaresindeki otobüsle, yolcu indirmek için durakladığı sırada, otobüsten inen yayaya, otobüsün sağ yanında geçmekte olan sürücü Kıvanç'ın idaresindeki motosikletle çarpması şeklinde meydana gelen ve neticesinde müştekinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, kaza tespit tutanağında, şüphelinin 2918 sayılı KTK'nın 58. maddesine aykırı davrandığından kusurlu olduğu, soruşturma kapsamında alınan bilirkişi raporunda ise motosiklet sürücüsünün geçme kurallarını ihlal ederek kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu, şüphelinin kusursuz olduğu bildirilmiştir.

2.Kusur durumunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı biçimde tespit edilmesi ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 89. maddesinde düzenlenen taksirle yaralama suçunun uzlaşmaya tâbi olması nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun'a aykırı görülmüştür.