Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/500 K.2025/4761

Elmadağ 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2024 tarih, 2022/384 Esas, 2024/406 Karar sayılı direnme kararı, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 4. fıkrası uyarınca dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin, 22/02/2022 tarih, 2021/8435 esas, 2022/1302 sayılı kararında yer alan "TCK'nın 265/5. fıkrasında "Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" denilmekle,

sanığın kolluk görevlilerine direnirken karşı koymak maksatlı yumruk savurması sonrası açık olan araç kapısına tekme atması sonucunda müşteki ...'ın elinin sıkışarak kırılmasına sebebiyet verdiği, eylemin bir bütün olarak TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçuna vücut verdiği ancak aynı maddenin (5) nolu fıkrası gereği kasten yaralama suçunun nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca TCK'nın 86 ve 87. maddelerinin ilgili fıkra hükümlerinin sanık hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmakla;

yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda sanık ...'ın müşteki ...'a yönelik eyleminin TCK'nın 265/5. maddesi delaletiyle TCK'nın 86, 87. maddeleri kapsamındaki kasten yaralamanın nitelikli haline vücut verdiği anlaşılarak,

iş bu hali ile sanık hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken suçun vasfında hata sonucu, hukuka ve usule aykırı yanlış gerekçe ile sanık hakkında yazılı şekilde taksirle yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması," şeklindeki bozma gerekçesi sonucu bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan, Elmadağ 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2024 tarih, 2022/384 Esas, 2024/406 Karar sayılı DİRENME KARARININ YERİNDE OLMADIĞINA, Yargıtay Kanunu'nun 15/1. maddesi uyarınca direnme kararını inceleyerek karar verme görevi Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na ait bulunduğundan,