Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/5521 E. , 2026/1714 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/7 E., 2025/794 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekil
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/5521 E. , 2026/1714 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/7 E., 2025/794 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacının tazminat talebi hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 14.11.2024 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi arasında verilen kararlara ilişkin kesinlik sınırının belirlenmesinde, 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un "12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklindeki 22. maddesinin yürürlükte olduğu, Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesindeki düzenleme gereği miktar itibarıyla temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.318,72 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın 4.325,94 TL'ye, manevi tazminatın 6.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 4.319,16 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminatın karar tarihi esas alınarak hesaplanması gerektiğine, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, vekalet ücretinin Ağır Ceza Mahkemelerinde görülen işler için belirlenen maktu vekalet ücretinin altında kaldığına, davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fahiş olduğuna, faiz uygulaması ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/3 Esas-2017/184 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 25.11.2016-28.02.2017 tarihleri arasında 95 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 01.03.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Uyuşturucu madde ticareti suçlamasıyla 95 gün gözaltında ve tutuklu kaldıktan sonra beraat eden davacı, koruma tedbirleri nedeniyle 70.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminat talep etmiştir. İlk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etmiş, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin ilk bozması üzerine yeniden yapılan yargılamada 4.319,16 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminata gözaltı tarihinden işleyecek yasal faiziyle hükmedilmiş; her iki taraf vekili de bu hükmü temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: 7531 sayılı Kanun'un HMK ek 1. maddesine eklediği fıkra uyarınca, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararı üzerine yeniden verilen kararlarda temyiz parasal sınırı, yeniden değerleme artışına göre değil ilk karar tarihindeki sınıra göre belirlenir. Koruma tedbiri tazminatında, CMK 142. maddesindeki süre içinde açılan davada gözaltı ve tutukluluğun beraatle sonuçlanması, sürenin infazda mahsuba konu edilmemesi gibi yasal şartların oluşması hâlinde tazminata hükmedilir.
Uygulama Sonucu: Her iki tarafın temyiz istemleri esastan reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmıştır; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada tazminat şartlarının oluştuğu ve miktarın doğru belirlendiği kabul edilmiştir.
Dava Strateji Notu: Haksız tutuklama tazminatı davasında bozma sonrası verilen kararın temyiz edilebilirliği ilk karar tarihindeki parasal sınıra göre değerlendirilir; vekiller kesinlik sınırı itirazlarını bu düzenlemeye göre kurmalıdır. Ayrıca 95 günlük özgürlük kısıtlamasına 40.000 TL manevi tazminatın onanması, bu tür davalarda talep edilen yüksek meblağların önemli ölçüde indirilebildiğini gösterir; beklenti yönetimi ve faiz başlangıcının gözaltı tarihi olarak talep edilmesi önemlidir.