Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5571 K.2026/1061

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Araç Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2021 tarih, 2016/259 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 51/1-3-7-8. Maddeleri gereğince; sanık ...'in 1 yıl 8 ay hapis ve 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'un 1 yıl 8 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Hükmün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 25.03.2025 tarih, 2021/2103 Esas, 2025/1014 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.09.2025 tarih, ... nolu esastan ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine, bilirkişi raporunun yetersiz ve hatalı olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların ...

Holding bünyesindeki firmalarda çalıştıkları, olay tarihinde suça konu yerde HES iletim hattı çalışması yapıldığı, bölgedeki yağışlardan dolayı şev kayması olduğu, kanallara zarar verdiği, bu sebeple söz konusu alanda proje müdürü sanık ... ve saha görevlisi formen ...'nin talimatıyla yük hafifletme çalışması yapıldığı, bu kapsamda sit alanı olan ancak firmanın izni bulunmayan bir yerden toprak alındığı, toprak alınan yerin Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 13.09.2012 tarih, 113 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanı olduğu, bu fiil nedeniyle bu yerdeki tümülüsün tahrip edildiği,

Kastamonu Müze Müdürlüğünün yaptığı ihbar sonucu başlatılan soruşturma kapsamında sanıklar hakkında kamu davası açıldığı, delillerin değerlendirilmesi ve dosya kapsamına uygun olarak sanıkların suç kastıyla hareket edip etmediklerinin belirlenmesi amacıyla istinaf aşamasında duruşma açıldığı ve bilirkişi incelemesi yapıldığı,

iki jeoloji mühendisi ile bir arkeolog-sanat tarihçisinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan alınan bilirkişi raporu ile ek raporuna göre suça konu teşkil eden fiille ilgili olarak heyelanın taç kısmında oluşan açılma/tansiyon çatlakları nedeniyle stabilitesi bozulan ve tümülüsün de içinde bulunduğu yamaca can ve mal kaybına neden olmamak için müdahalenin zorunlu olarak yapıldığının, tümülüse kasti müdahale olmadığının belirlendiğinin tüm dosya kapsamından maddi vakıa olarak anlaşıldığı, sanıkların 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde 2863 sayılı Yasa kapsamında fiziki müdahalede bulundukları sabit ise de;

suçun oluşumu için gerekli olan unsurlardan birinin de sanıkların suç kastıyla hareket etmeleri gerektiği olduğu, bilirkişi raporu ile sanıkların can ve mal kaybına neden olmamak için zorunlu olarak müdahalede bulundukları ve suç kastıyla hareket etmedikleri gerekçesiyle sanıklar ... ve ... haklarında ilk derece mahkemesince verilen ve hukuka aykırı bulunan mahkumiyet hükümlerinin ayrı ayrı kaldırılarak CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince her iki sanığın beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak,