Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/58 K.2025/4840

Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde. Cinsel taciz ve şantaj suçlarından kurulan hüküm yönünden; ceza miktarı açısından kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı.

Müstehcenlik suçundan kurulan hüküm yönünden. 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; sanık hakkında; cinsel taciz suçundan 5237 sayılı TCK'nın 105/1-2.cümle, 105/2-d, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şantaj suçundan 5237 sayılı TCK'nın 107/2-1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 75.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, müstehcenlik suçundan TCK'nın 226/3-1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca cinsel taciz ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu, müstehcenlik suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasını gerektir somut delil bulunmadığına, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurun sanık ile sevgililik yaşadıklarına, toplum baskısı nedeniyle şikayetçi olduğuna, katılanın beyanlarının sanığın beyanlarına üstün tutulmasını gerektirir bir neden bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kayden 21.03.2008 doğumlu olan ve suç tarihinde 14 yaşından küçük olan katılan ile internet üzerinden tanışıp konuşan, daha sonra kendisine çıplak resim ve video atmadığı takdirde ailesine söyleyeceği tehdidi ile katılanın çıplak olarak görüntülü görüşme yapmaya zorlayıp,

görüntülü görüşme sırasında katılandan habersiz katılanın alt tarafı çıplak olduğu ve cinsel organları gözükür halde videosunu çeken sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. cümlesindeki müstehcen görüntünün üretiminde çocuklarının kullanılması suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Cinsel Taciz ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden. 5271 sayılı CMK''nın 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B) Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden.

5237 sayılı TCK'nın 226/3-1. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun hapis cezasının yanında adli para cezası ile de cezalandırmayı gerektirmesine rağmen, sanığın yalnız hapis cezası ile cezalandırılması hukuka aykırı ise de aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştirilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Fethiye