Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/5965 K.2025/8740

Dairemizce verilen bozma kararı sonrasında verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 136/1, 29, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizin 06.01.2025 tarihli ve 2022/7836 Esas, 2025/87 Karar sayılı kararı ile "...her türlü şüpheden uzak delil elde edilmeden, ilgili paylaşımın yapıldığı IP adresinin tespiti yapılarak,

kanıtlar bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı..." olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın müsnet suçu işlediği gerekçesi ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraatına dair verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılanın ve katılanın kızının kendi facebook hesaplarından paylaşmış oldukları fotoğrafları "... ... ..." isimli facebook hesabından paylaşıp, katılanın kızının facebook arkadaşlarına katılanın T.C. kimlik numarası ve adresinin yer aldığı Amasya/Merzifon İcra Müdürlüğü'nün takip talebini paylaştığı iddia edilen olayda paylaşımları yapan hesabın kime ait olduğunun yapılan tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi,

bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği şeklindeki savunmalarının aksini ispatlar nitelikte somut, kesin, mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak delile dosyada ulaşılamadığından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın kolluk ifadesinde kullanmış olduğu "...benim Facebook sayfam üzerinden nasıl böyle bir şey yapıldığını anlamıyorum..." ifadesini tevil yollu ikrar olarak kabul edilerek sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce verilen bozma kararı sonrası yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5237 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Ankara