Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/6189 K.2025/8140

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2020/99 67... /9047 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulup sanık hakkında basit yargılama usulü hükümlerinin tartışılarak uygulanmasına karar verilmiş ancak sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılamaya devam edilerek, yine 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 58/6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 19.02.2025 tarihli ve 2024/33 79... /1812 Karar sayılı ilâmıyla, tekerrüre esas alınan ilam hakkında gerçekleştirilen uzlaşma prosedürün araştırılmasından sonra 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulup sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1,

53/1-2-3 maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın itiraz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; hükmün gerekçe içermediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, ceza miktarının fazla olduğuna, lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 2.53 promil alkollü vaziyette araç kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu tespit edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. maddesindeki trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 12.03.2024 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15'inci maddesi ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231'inci maddesinin on ikinci fıkrasında yapılan değişiklikle "CMK'nın 272. maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir.Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286. madde hükümleri uygulanır.

272. maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Bölge Adliye Mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.

İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklinde düzenleme yapılarak, İlk Derece Mahkemeleri tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi olduğu belirtilmiş ise de, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş,

Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği anlaşılmakla kararın incelenmeksizin dosyanın iade yapılmasını isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kayseri