Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/6324 K.2025/8146

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay

11. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 359/3 ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 51... . maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ertelnemesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri üzerine hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasının usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz istemi; zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın kastının bulunmadığına, ibraz edilmemesinde mücbir sebep bulunduğuna, 5 yıllık saklama zorunluluğunun dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın kaçamaklı savunması, mütalaa formu, vergi suçu raporu, vergi inceleme raporu ve diğer tüm delillere göre sanığın kendisinden istenilen 2010 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Defter ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olduğu cihetle; sanığa 29.07.2017 tarihinde tebligat yapıldığı gözetildiğinde 14.08.2015 olan suç tarihinin karar başlığında 2015 olarak eksik yazılması isabetsizliğinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, sanığın tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının soruşturma aşamasında ödendiğinin kabulü şeklindeki yanlış gerekçe ile indirim hükmünün uygulanması,

Hukuka aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,