KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2025/633 E., 2025/6474 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/1674 E., 2024/1484 K.
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 16.09.2024 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın katılanı rahatsız ettiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğine, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığın aracına çarpan katılanın araçta meydana gelen zararı karşılaması için katılanı arayıp ve iş yerine gitmesi eyleminde sırf katılanı rahatsız etme saiki ile hareket etmemesi nedeniyle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/633, K. 2025/6474, 15 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama