Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/700 K.2025/4029

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/11/2023 tarihli ve 2023/18728 soruşturma, 2023/7905 esas, 2023/590 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulü ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 delaletiyle 179/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Aydın

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2023 tarihli ve 2023/1184 esas, 2023/1241 sayılı kararının 13/11/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17/01/2025 tarihli ve 94660652-105-09-998-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/02/2025 tarihli ve KYB- 2025/13388 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/02/2025 tarihli ve KYB- 2025/13388 sayılı kanun yararına bozma isteminin: "Dosya kapsamına göre, Mahkemesince tekerrüre esas alınan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2022 tarihli ve 2022/1783 esas, 2022/1771 sayılı kararına konu basit yaralama suçundan hükmedilen erteli 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin kararının Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 12/09/2022 tarihli ve 2022/8125 esas, 2022/6782 sayılı ilâmı ile kanun yararına bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda anılan mahkemenin 23/12/2022 tarihli ve 2022/1783 esas, 2022/1771 sayılı kararı ile sanığın bu kez 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış olup, Ceza Genel Kurulu'nun 02/07/2020 tarihli ve 2019/13-123 esas, 2020/334 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere sanığın tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adli para cezasına dair mahkumiyet hükmünün,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinin son fıkrasında yer alan "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki cümle gereğince, tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte kararın da bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/11/2023 tarihli ve 2023/18728 soruşturma, 2023/7905 esas, 2023/590 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulü ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 delaletiyle 179/3 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250/4. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Aydın

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2023 tarihli ve 2023/1184 esas, 2023/1241 sayılı kararının 13/11/2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.İncelenen dosya kapsamına göre. Mahkemesince tekerrüre esas alınan Aydın 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 201/09/2021 tarihli ve 2021/550 esas, 2021/1786 sayılı kararına konu basit yaralama suçundan hükmedilen erteli 6 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin kararının Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 12/09/2022 tarihli ve 2022/8125 esas, 2022/6782 sayılı ilâmı ile kanun yararına bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonunda anılan mahkemenin 23/12/2022 tarihli ve 2022/1783 esas, 2022/1771 sayılı kararı ile sanığın bu kez 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış olup, Ceza Genel Kurulu'nun 02/07/2020 tarihli ve 2019/13-123 esas, 2020/334 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere sanığın tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki adli para cezasına dair mahkumiyet hükmünün,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinin son fıkrasında yer alan "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklindeki cümle gereğince, tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte kararın da bulunmadığı cihetle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/11/2023 tarihli ve 2023/1184 esas, 2023/1241 kara sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafifi bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.