Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/7093 K.2026/3206

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.09.2021 tarihli, 2021/2925 Soruşturma, 2021/1122 Esas, 2021/23 Talepname numaralı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2., 53. ve 5271 sayılı CMK'nın 250/4. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kozan

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.09.2021 tarihli ve 2021/348 Esas, 2021/527 Karar sayılı kararının 17.09.2021 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 21.11.2023 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53... sayılı CMK'nın 250/4. maddeleri gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kozan

2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.02.2024 tarihli ve 2024/65 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın gerekçeli kararda 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin tartışılmaması sebebiyle kabulüne dair merci Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2024 tarihli ve 2024/462 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığı'nın, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 28.10.2025 tarihli ve 94660652-105-01-28445-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126400 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/126400 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Her ne kadar mercii Kozan Ağır Ceza Mahkemesince, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmama gerekçesinin gösterilmediğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de.

Dosya kapsamına göre, sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı Kanun’un 179/2. maddesi kapsamında yer alan 'Trafik güvenliğini tehlikeye sokma' suçuna ilişkin olduğu ve atılı suçun 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250/1-b maddesine göre seri muhakeme usulüne tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 250/4, 5, 6 ve 7. maddelerinde yer alan, '(4) Cumhuriyet savcısı, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hususları göz önünde bulundurarak,

suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında tespit edeceği temel cezadan ve koşulları bulunduğu takdirde zincirleme suça ilişkin hükümler uygulandıktan sonra belirlenen cezadan yarı oranında indirim uygulamak suretiyle yaptırımı belirler.

(5) Dördüncü fıkra uyarınca sonuç olarak belirlenen hapis cezası Cumhuriyet savcısı tarafından, koşulları bulunması hâlinde Türk Ceza Kanununun 50'nci maddesine göre seçenek yaptırımlara çevrilebilir veya 51'inci maddesine göre ertelenebilir. (6) Bu maddeye göre belirlenen yaptırımlar hakkında, Cumhuriyet savcısı tarafından, koşulları bulunması hâlinde 231'inci madde kıyasen uygulanabilir.

(7) Bu madde kapsamında yaptırım uygulanması, güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin uygulanmasına engel teşkil etmez.' şeklindeki düzenlemelere nazaran, Somut olayda, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şüpheliye hakkındaki isnat, seri muhakeme usulüne ilişkin açıklama ve bu usule ilişkin haklarını içerecek şekilde tekliften önce Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 10/1. maddesi gereğince bilgilendirmenin yapıldığı, 20/08/2021 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulü kapsamında şüpheliye tüm sonuçları ile belirtilen teklifin müdafii huzurunda kabul edildiği,

Kozan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08/09/2021 tarihli talepnamenin Kozan

2. Asliye Ceza Mahkemesince kabul edilmesi ile talepname doğrultusunda aynı gün karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesine ilişkin olarak indirim uygulanmasının mahkemenin takdirinde olduğu, mercii tarafından yapılacak incelemenin isnat olunan suçun seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 250/3. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği hususları ile sınırlı olduğu,

bu nedenle talepnameyi inceleyen Asliye Ceza Mahkemesi'nin sınırının itirazı inceleyen mercii Ağır Ceza Mahkemesinin inceleme sınırını da kapsadığı gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul eden şüpheli hakkında düzenlenen talepnamenin mahkeme tarafından kabul edilmesi üzerine kurulan hükme karşı itiraz edilebileceği 5271 sayılı CMK'nın 250/14. maddesinde düzenlenmiş, Ceza Muhakemesinde Seri Muhakeme Yönetmeliğinin 15. maddesinde ise itirazın genel hükümlere tabi olduğu belirtilmiştir. Ancak, itiraz her ne kadar genel hükümlere tabi olsa da itiraz üzerine yapılacak denetim sınırlıdır.

Yönetmeliğin 14. maddesinde, hüküm kuracak olan mahkemenin talepnameyi eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olup olmadığı, bu usulün şüpheliye Kanun'da öngörülen koşullar çerçevesinde teklif edilip edilmediği ve şüphelinin bu teklifi müdafi huzurunda özgür iradesiyle kabul edip etmediği açısından değerlendireceği düzenlenmiştir. Kurulan hükmü itiraz üzere inceleyen mahkemenin de denetim sınırları bu kapsamda olmalıdır.

08.07.2021 tarihli 7331 sayılı Kanun değişikliği ile CMK'nın 250. maddesine eklenen "İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklindeki ikinci cümle de itirazın sınırlarını açıkça belirlemiştir. Bu düzenleme uyarınca, itiraz mercii Yönetmeliğin 14. maddesinde yer alan hususlara ek olarak ayrıca talepname doğrultusunda hüküm kurulup kurulmadığını da denetleyebilecektir.

2. Yukarıda anlatılanların ışığında somut olayda, itiraz merciinin, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin inceleme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, yukarıda bahsi geçen hususlarda aykırılık teşkil etmeyen karara yönelik yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR