Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/8641 K.2026/603

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından sahte fatura kullanma suçundan sanığın beraatine dair kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.11.2025 tarihli ve 2025/5590 Esas, 2025/7864 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anılan karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/1 maddesi uyarınca "...VUK'un 359. maddesinin (b) fıkrasında yer alan sahte belge düzenlemek veya sahte belge kullanmak suretiyle işlenen vergi kaçakçılığı suçu aynı fıkrada düzenlenen seçimlik hareketli suçtur.

Sanığın aynı takvim yılında işlenen sahte belgeyi düzenlemek veya kullanmak suçundan anılan fıkra gereğince bir kez cezalandırılması ile yetinilmesi gerekmektedir. Seçimlik hareketlerden ikisinin de birlikte icra edilmiş olması ise TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesinde göz önünde tutulabilecek bir husustur.

O halde ilk derece mahkemesinin kararında sanığın 2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, TCK'nın 61. maddesine göre kullanılan ve düzenlenen belge sayısı dikkate alınarak, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip,

TCK'nın 43. maddesi uyarınca sonuç cezanın belirlenmiş olması yeterli olduğundan ve dolayısıyla defter ve belgelerin asıl ve suretlerini tamamen ve kısmen sahte olarak düzenleme suçundan belirtilen hususlar da gözetilerek verilen mahkumiyet kararı bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin esastan ret kararı üzerine kesinleştiğinden ayrıca 2015 yılında sahte fatura kullanma suçundan da sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin kabulü hukuka aykırılık oluşturmaktadır." gerekçesiyle yapılan itiraz üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2 maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, dosya incelendi,

gereği düşünüldü: Dosya içeriğine ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre.