Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2026/1807 K.2026/3415

Hükümlü hakkında, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli ve 2015/779 Esas, 2018/254 Karar sayılı kararıyla, "20 10... takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62. maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik hükümlünün istinaf başvurusunun, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/271 Esas, 2022/244 Karar sayılı esastan ret kararıyla kesinleşmesi sonrası.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yapılması talebinde bulunması üzerine,

Mahkemece yapılan uyarlama yargılamasında, aynı Mahkemenin 01.03.2024 tarihli ve 2015/779 Esas, 2018/254 Karar sayılı kararı ile 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara yönelik katılan vekili ve hükümlünün itirazının reddine dair mercii Ankara

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2024/99 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 03.05.2024'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 16.02.2026 tarihli ve 94660652-105-06-38864-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2026 tarihli ve KYB-2026/24582 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2026 tarihli ve KYB-2026/24582 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara

35. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2015/779 esas, 2018/254 sayılı kararının, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 28.01.2022 tarihli ve 2021/271 esas, 2022/244 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15.04.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebinde bulunulması üzerine,

duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda, sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b, 7394 sayılı Kanun'un 4. ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1 maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli ve 2015/779 esas, 2018/254 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Ankara

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2024 tarihli 2024/99 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ve 2021/23311 esas, 2022/8627 karar sayılı ilamında yer alan ''...5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi,

bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanık hakkında Ankara

35. Asliye Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması yapıldığı sırada duruşma açılarak lehe yasanın belirlenmesi suretiyle uyarlama kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden inceleme yapıldığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, Kabule göre, uyarlama yargılamasından önce sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, uyarlama yargılamasında sanık lehine kazanılmış hak teşkil eden bu durumun,

sonradan yapılan uyarlama yargılaması sonunda da gözetilmesi gerekirken, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde.

7394 sayılı Kanun’un 4. maddesi ve aynı Kanun'un 6. maddesi ile yapılan değişiklikler ve "359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” şeklindeki düzenleme de göz önüne alınarak, Ankara

35. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2015/779 Esas, 2018/254 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 20 10... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı ile kesinleştiği, 7394 sayılı Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yapılması talebinde bulunulması üzerine Mahkemece "duruşma açılmak suretiyle" uyarlama yargılamasının yapıldığının anlaşılması,

ayrıca önceki hükümde hükümlü hakkında 20 10... takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, uyarlama yargılamasında ise zincirleme suç hükümleri uygulanarak hükümlünün 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmü kurulduğu ve uyarlama yargılamasına konu hükmün sonuç ceza yönünden hükümlü lehine olduğunun anlaşılması karşısında. Ankara

35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2024 tarihli ve 2015/779 Esas, 2018/254 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü ve katılan vekilinin itirazının reddine dair mercii Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2024 tarihli ve 2024/99 Değişik İş sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR