Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2026/2893 K.2026/3481

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın (B) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı CMK'nın 280. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1,

53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın (B) sınıfı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ölenin çift şeritli yolda, yaya geçidinden karşıdan karşıya geçtiği esnada sağ şeritteki aracın ölene yol vermesine karşın, sol şeritte seyreden sanığın mahal şartlarının üzerindeki hızla, fren tedbirine başvurmaksızın ve üç defa selektör yaparak seyrine devam etmesiyle çarpmanın gerçekleştiği göz önünde bulundurulduğunda, sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri.

Bölge Adliye Mahkemesince alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir yeni delil bulunmamasına karşın temel ceza miktarının artırılmasının usûl ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın hızının mahal şartlarının üzerinde olduğu şeklindeki belirlemenin bilimsel verilere dayanmadığına, ölenin aniden yola girmiş olması nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, sanığın zararlı neticeyi önlemek adına selektör yaptığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

25.01.2025 tarihinde saat 19.28 sıralarında, sanığın, idaresindeki otomobil ile gece vakti, bölünmüş, iki şeritli, aydınlatmanın bulunduğu, görüşe engel cismin bulunmadığı, azami hız limitinin 60 km/s olduğu, meskun mahal sınırları içindeki yolda seyri sırasında, aracının ön kısımları ile yaya geçidinden karşıdan karşıya geçmekte olan ...'a çarpması sonucunda, ...'un hastaneye kaldırıldığı,

yapılan tüm müdahalelere rağmen 06.02.2025 tarihinde hayatını kaybettiği, 07.02.2025 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, ölümün genel beden kafa travmasına bağlı kafa ve etraf kemiklerinde kırıklar, kafa içi kanama ve sonucunda gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin bildirildiği,

İlk Derece Mahkemesince, kaza tespit tutanağı ile uyumlu olan ve sanığın asli ve tam kusurlu olduğu yönünde görüş bildiren 10.10.2025 tarihli keşif üzeri alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle sanığın bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek ve sanığın meydana gelen muhtemel sonucu kayıtsız kalarak kabullendiğine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu sebeple olası kastın uygulanma koşullarının oluşmadığı,

sanığın gerçekleşmesini istemediği ancak öngördüğü sonucun meydana gelmesini engelleyecek şekilde objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmadığı göz önünde bulundurulduğunda, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kanaatiyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, meydana gelen kazada asli ve tam kusuru ile bir kişinin de ölümüne sebep olan sanık hakkında adalet, hakkaniyet ve orantılılık ilkeleri gözönünde bulundurularak alt sınırdan yeterince uzaklaşmaksızın temel ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ve sanığın meydana gelen muhtemel sonucu kayıtsız kalarak kabullendiğine ve arzuladığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, bu nedenle olası kastın uygulanma koşullarının oluşmadığı,

bilinçli taksir oluşturan halin ise sanığın mahal şartlarının üzerinde olarak belirlenen ancak mahal şartlarının bir katı üzerinde olmayan hızından ziyade yaya geçidinden geçmekte olan ve ilk geçiş hakkı bulunan yayaya, ilk geçiş hakkının verilmemesi olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Mersin