Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/703 K.2026/2465)

Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2025 tarihli ve 2024/73 Esas, 2025/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararı itiraz edilmeksizin 30.04.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 22.12.2025 tarihli ve 94660652-105-10-25801-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155568 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155568 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/1 maddesi gereğince 150 gün olarak belirlenen adli para cezasından, aynı Kanun'un 89/2-b-d maddesi uyarınca yarı oranda artırım yapılarak 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasını takiben aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasını müteakip 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3 maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 140 gün adli para cezası yerine, 155 gün adli para cezasına,

sonuç olarak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirasından 2.800,00 Türk lirası adli para cezası yerine 3.100,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu hükümde, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince temel cezanın "150 gün adli para cezası" olarak tayin edildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece, temel ceza miktarı üzerinden TCK'nın 89/2-b,d maddesinin uygulanması sırasında 1/2 oranında artırım yapılması sonucu "225 gün adli para cezası" olarak belirlendiği, buna bağlı olarak TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sonucu cezanın "187 gün adli para cezası" olarak tayin edildiği ve yargılamanın basit yargılama usulüne göre yapılması nedeniyle CMK'nın 251/3 maddesi kapsamında uygulanan 1/4 oranındaki indirim sonucunda "140 gün adli para cezası" yerine "155 gün adli para cezasına" hükmedilmesine müteakip,

TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden olmak üzere adli para cezasına çevrilmesi esnasında sonuç cezanın "2.800,00 TL adli para cezası" yerine, yazılı şekilde "3.100,00 TL adli para cezası" olarak hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi isabetsiz bulunduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2025 tarihli ve 2024/743 esas, 2025/241 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.