Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/2906 K.2025/3989

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacıların icranın geri bırakılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul Anadolu 25. İcra Hukuk Mahkemesinin 27.11.2024 tarih ve 2024/762 E.-2024/782 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, davacılar tarafından, talebin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince kararın kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacı taraflarca bu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 30.01.2025 tarih ve 2025/124 E.-2025/237 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nın 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanun'un bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen karar İİK'nın 36. maddesinin uygulanma biçimine ilişkin olup, konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.