Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14341 K.2012/21609

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın olay tarihinde saat 00.00-03:00 sıralarında, mağdura ait işyerinin muhkem vitrin camının kırarak içeride bulunan sigaraları çalmak şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 53/1. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/2-4, 53/1, 151/1, 53/1. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

şikayet yokluğu nedeni ile mala zarar verme suçundan değerlendirme yapılamayacağı, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden ise CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip, ayrıca sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 58. madde ile uygulama yapılamayacağı da göz önüne alınıp sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,