Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2674 K.2012/2925

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasa’nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda sanığın eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/1-4 maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması her durumda 765 sayılı TCK’nu lehe olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiş, hırsızlık suçunun yanı sıra, şikayeti devam eden müştekiye karşı 5237 sayılı 116/1-4 maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçla ilgili bir uygulama yapılmaması,

suçun işleniş şekline göre şartları oluşmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde sayılan haklardan hangilerini kullanmaktan yoksun bırakıldığının belirlenmemesi ve bu hakların aynı maddenin 2. fıkrası gereğince hükmolunan özgürlüğü bağlayıcı cezanın infazının tamamlanmasına kadar kullanılamayacağı karar yerinde gösterilmemiş ise de,bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.