Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3490 K.2012/4123

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Hükümlü ... hakkında eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

Hükümlü ... hakkında kurulan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2005 gün ve 2003/528-2005/210 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Söz konusu hükmün sanık ... müdafii tarafından yasal süresi içerisindeki temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.10.2005 günlü kararı ile, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği anlaşılmışsa da; hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'nın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle, ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, hükümlü müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazlarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde:

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın

142/2-d, 143/1. maddelerine uyduğu, bu durumda 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca yapılan uygulamanın her durumda sanığın lehine olması nedeniyle ayrıntılı lehe yasa değerlendirme yapılmaması sonucu etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.