Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/16310 K.2013/24807

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu aracın vites kolu arka kısmında suça sürüklenen çocuk ...'in parmak izinin çıkması, diğer suça sürüklenen çocuk ...'in ısrarla suçu ...ile birlikte işlediklerini savunması ve tutanak mümzilerinin atılı suçu iki kişinin işlediği yönündeki beyanları karşısında suça sürüklenen çocuk ...'in delil yetersizliğinden beraati gerektiği ve suçun gece saat 02:00 sıralarında işlenmiş olması ve zamanın suçun işlenmesindeki sağladığı etki derecesi gözetildiğinde verilen cezada TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılırken 1/3 oranında artırım yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun suça konu aracın kapısını bıçakla açtığının anlaşılması karşısında, bıçağın anahtar gibi kullanıldığına ilişkin yeterli delil olmadığı ve eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/2-d maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, yaşının küçüklüğü gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tebdirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda ceza sorumluluğu olan ve bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulan suça sürüklenen çocuklar hakkında anılan Yasanın 5/1-a maddesindeki yazılı tebdire hükmedilmesi