Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2985 K.2014/5495

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında tehdit suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair, 07/03/2008 tarihli ek karar bakımından ileri sürülen temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;

Her ne kadar temyiz isteminin reddine dair ek kararda temyiz süresi ile şeklinin belirtilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlemeye başlamadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazısı doğrultusunda yapılan tebliğ üzerine ileri sürülen temyiz talebinin süresinde bulunduğu kabul edilebilir ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun zaman içerisinde değişen ve giderek istikrar kazanan içtihatlarında da belirtildiği gibi, kamu görevi ifa edip, hukuk kurallarını bilmesi gereken Avukatların yanılması kabul edilemeyeceğinden; temyiz isteminin reddine dair ek kararın, usulüne uygun olarak ikinci kez tebliğinin, temyiz için yeni bir süre kazandırmayacağı ve temyiz süresinin sanık müdafi açısından 17/03/2008 tarihinde başladığı dikkate alınarak.

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 21/02/2011 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunan sanık ... müdafinin 07/03/2008 tarih ve 2007/14-109 E/K sayılı ek karara yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;