Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/1315 K.2014/22696

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 6-b bendinin, “mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” şeklinde olduğu,

mahkemece, suça sürüklenen çocuklar hakkında “yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle” TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, suça sürüklenen çocukların “aynı gün karara çıkan dosyaları gözetilerek”, CMK'nın 231/6-b bendinde yer alan “kişilik özellikleri” nin olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle, haklarında CMK'nın 231. maddesinin takdiren uygulanmamasına karar verilmesi yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların suçu birlikte işledikleri ve Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/297 Esas sayılı dosyasında yargılanan sanık A.. A..'ın soruşturma aşamasında kollukta alınan 02.04.2011 tarihli savunmasında, "suça konu demir kapılar ile yakalandığında, kapıları çaldıkları yerleri polislere gösterdiklerini", müşteki S.. A..'ın ise 04.01.2012 günlü oturumda, "çalan şahısların yer göstermesi sonucu polislerin kendilerine ulaştığını" beyan ettiği, buna göre müştekinin herhangi bir başvurusu bulunmadan suça sürüklenen çocukların soruşturma aşamasında iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,