Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4370 K.2020/8948

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 116/2, 31/3, 62. ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 ve 1.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/12 esas, 2017/510 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 16/09/2019 gün ve 94660652-105-34-8097-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/10/2019 gün ve 2019/93116 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçları ile birlikte işlediği iddia olunan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/4205 esas, 2018/2411 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmakla,

Kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf başvurusu yapılamayan mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarının, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilen bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve birlikte işlendikleri, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarını işlediğine dair soyut beyan dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden söz konusu suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan kabulü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/12 esas, 2017/510 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda atılı suçlamaları ve parmak izi raporun kabul etmediği,

suça konu iş yerinin dış PVC camı üzerinden elde edilen parmak izinin yemek yemeye gittiği sırada dokunmuş olabileceğini bildirmesi karşısında, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlediğine dair mahkumiyetine yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve