Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4372 K.2020/10011

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarihli ve 2017/226 esas, 2018/279 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18/09/2019 gün ve 94660652-105-34-10736-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/09/2019 gün ve 2019/92794 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte silahla tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçları yönünden verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 07/02/2019 tarihli ve 2018/2100 esas, 2019/478 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen 3.000,00 Türk lirası adlî para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte bulunması nedeniyle istinaf başvurusunun reddi ile, silahla tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümler yönünden ise; "... her ne kadar sanık hakkında müsnet suçlardan kamu davası açılmış ise de;

sanığın müsnet suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil elde edilemediğinden Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ..'' şeklinde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, somut olayda, silahla tehdit ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçları ile birlikte işlendiği iddia edilen mala zarar verme suçu yönünden de sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil elde edilemediğinden,

sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ