Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/5331 K.2009/13369

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının dava dışı belediye başkanlığınca düzenlenen sahte hizmet çetvelleri ve sicil raporlarını kullanarak hiç memuriyete girmediği halde 1.4.1998 tarihinde kendilerinde memur olarak çalışmaya başladığını, akabinde 16.3.2001 tarihinde memuruyetine son verildiğini, davalıya memur olmadığı halde maaşlarının ödendiğini ileri sürerek haksız ve yersiz olarak ödenen 6.142.35 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, çalıştığı dönemlerin parasını hakettiği için geri istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının gerçekte memur olmadığı halde memurmuş gibi görev yaptığı dönem içinde kendisine yapılan ödemelerin sahte işleme dayalı olması nedeniyle iadesinin gerektiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının, gerçekte daha önce hiç memur olarak çalışmadığı halde gerçeğe uygun olmayan belgeleri kullanarak davacı kuruma yatay geçiş yaparak davacı kurumda 1.4.1998 ile 16.3.2001 tarihleri arasında görev yaptığı ve akabinde görevine son verildiği ve davalının açtığı idari davanın aleyhine sonuçlanıp kesinleştiği tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık davalının çalıştığı dönemde kendisine ödenen maaşların iade edilip edilmeyeceği hususundadır. Hemen belirtmek gerekirki, davalının 1.4.1998 ile 16.3.2001 tarihleri arasında davacı kurumda görev yaptığı, zaman ve mesaisini davacı kurumda harcadığı davacının da kabulünde olup, bunun aksine bir iddia ve delil

2009/5331-13369

bulunmamaktadır. Bu durumda gerçekte memur olmayan davalıya ödenen paranın onun emek ve mesaisine karşılık olduğunun kabulü gerekir. Davalının çalışmaması halinde, davacının davalı yerine çalıştıracağı kişiye maaş ödemesi yapacağıda izahtan varestedir. Bu itibarla, davacıya ait işyerinde emek ve mesai sarfeden davalıya, bu emek ve mesaisine karşılık ödenen bedelin geri istenmesinin olanaklı olmadığının kabulü zorunludur. Aksinin kabulü davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açarki bunun kabulüde olanaksızdır. Hal böyle olunca mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.