Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/5704 K.2009/12409

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın malye hazinesi yönünden reddine diğer davalı yönünüden kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...’e ait 104 ada 1 nolu parselde bulunan taşınmazı 08.10.1996 tarihinde satın aldığını, 18.01.2000 tarihinde diğer davalı hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonunda taşınmazın Hazine adına tesciline karar verildiğini, kendisinin tapulu yeri satın alması nedeniyle kusurlu olmadığını, davalı ...’nin ayıplı taşınmazı satmaktan, davalı hazine’nin tapu sicilinin oluşumunda ileri sürmesi gereken itirazlarını zamanında yapmayarak, kendisinin taşınmazı almasından ve masraf yapmasından sonra dava açarak tapunun iptalini sağlamasından dolayı sorumlu bulunduklarını,ödediği taşınmaz bedeli, bakım onarım masrafı ve mahrum olduğu menfaat zararı olmak üzere toplam 47.500 YTL’nin işleyecek reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı hazineye yönelik davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile; 26.606,58 YTL tazminatın 16.11.2002 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Hazine’nin temyizi yönünden;Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmına göre mahkemece reddedilen davanın müddeabihi üzerinden hesaplanan 5.150 YTL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine karar vermek gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.