Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/12332 K.2016/18389

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kablüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı tarafından duruşmasız davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı asil ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak aleyhine açılan davada ve uzlaşma protokolünün hazırlanmasında hizmet verdiğini, 17.8.2002 tarihinde ücret sözleşmesinin yapıldığını ancak vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 100.000 TL ücret ile % 18 KDV'sinin sözleşmede belirlenen gecikme faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı , davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 100.000 TL.nin % 18 KDV ile birlikte yasal faizi ile davalıdan tahsiline, aylık % 10 gecikme faizi talebinin redddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, gerekçede; dosya kapsamına ve denetime uygun olan bilirkişi raporunun davacının dava açmakta haklı, aylık % 10 gecikme faizi talebinin olduğu kanaatine varıldığı açıklandığı halde hüküm kısmında ve kısa kararda; davanın kısmen kabulü ile aylık % 10 gecikme faizi talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış.

6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında;

açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, gerekçe ile hüküm fıkrası ve kısa kararla çelişki oluşturulduğu anlaşılmakla , bu husus da açıklanan yasal düzenlemeye göre HMK 297.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir. 2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.