Davacı, Rusya'nın ... isimli futbol takımının oyuncusu ...'nın davalı kulübe transferine aracılık ettiğini, davalı kulüp ile aralarında yaptıkları protokol kapsamına göre, kulüpten 210.000 Euro alacağının bulunduğunu, ödeme yapılmaması üzerine başlattığı takibe itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.
Davalı kulüp vekili, davacının, kendisini futbolcunun yetkili temsilcisi olarak tanıttığını, davacının FİFA lisansına sahip olduğu da dikkate alınarak aralarında ödeme protokolü başlıklı anlaşmanın yapıldığını, futbolcunun taahhüt edilen süre içerisinde Türkiye'ye gelmemesi üzerine, futbolcunun kulübü ile temasa geçildiğini, davacının gerçekte futbolcunun temsilcisi olmadığını ve hiç bir yetki vermediğini öğrenmeleri üzerine, futbolcunun yetkili temsilcisi ile temasa geçildiğini ve bu şekilde transfer işleminin gerçekleştiğini, bilahare ücret protokolünün feshedildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Eldeki bu davada, davacı taraf, kulüp ile aralarında yaptıkları sözleşme kapsamında dava dışı futbolcunun davalı kulübe transferine yaptığı aracılık hizmeti karşılığı hakedilen ücretin ödenmediğini iddia etmiş, başlatılan takibe itiraz edilmesi üzerine bu davayı açmıştır.
Taraflar arasında 01.07.2013 tarihinde yapılan "Ödeme Protokolü" başlıklı sözleşmenin 2.3. maddesinde "Taraflar ...'nın Oyuncunun Kulübe bağlanması ile ilgili bir hizmet vermiş olduğu konusunda karşılıklı mutabakat sağlamışlardır. Oyuncunun transferi/işe alınması ile birlikte, ... 2.1. numaralı bentte belirtilen ödemelere hak kazanmış olup, ödemeleri talep edebilecektir.
Oyuncu sonradan kiralanmış veya transfer edilmiş olsa dahi Kulüp herhangi bir nedenle ödemeleri yapmaktan imtina edemez." düzenlemesini içermekte olup, sözleşmenin 2.1. maddesinde ise toplam 210.000 Euro'nun 3 taksit halinde davacıya verileceği kararlaştırılmıştır.
Davalı, belirtilen sözleşmeyi inkar etmemekle birlikte, davacı tarafından yanıltıldıklarını, zira, davacının transferi düşünülen futbolcunun manejeri olmadığını, bu nedenle de aralarındaki sözleşmeyi feshettiklerini bildirmiş, taraflar iddia ve savunmaları kapsamında mail yazışmaları ile ... kulübünden alınmış belgeleri dosyaya ibraz etmişlerdir. Mail ve ... kulübünden alınmış belge içerikleri üzerinde durulması gerekeceği açıktır.
Bunların Türkçe çevirisi yapılmalı, tarafların ileri sürdükleri tüm hususlar, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde açıklanmalıdır.
Mahkemece, bunlar üzerinde bir değerlendirme yapılmaksızın, sadece davalı tarafın savunmasına üstünlük tanınarak " ... davalı kulübün, dava dışı sporcuyu kendisinin görerek beğendiği, davacının bu aşamada araya girerek temsilcisi benim diye protokol imzaladığı, ancak hiç bir temsil belgesi sunamadığı gibi, sporcuyu getiremediği, bunun üzerine davalı kulübün, sporcunun eski çalıştığı ... takımından gerçek temsilisinin öğrenip onunla irtibata geçerek, futbolcuyu transfer ettiği ...
Davacının öncelikle bir para hak edebilmesi için menajer olması gerekmektedir. Menajer bile olmayan kişi futbolcunun transferini gerçekleştiremeyen kişi, transfer ücreti alamaz. Bu sebeple yapılan protokol davalıyı kandırarak, menajerlik sözleşmesi sunulacağı ikna edilerek, gerçekleştirildiğinden, sonuçta menajerlik sözleşmesi sunulamadığından zate geçersiz bir protokoldür." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Diğer taraftan, taraflar arasında yapılan sözleşme metni ele alındığında, davacının, kulübe, futbolcunun transferine aracılık hizmeti verdiği, dolayısıyla davalı futbolcuyu temsilen değil, davalı kulüp adına hareket ettiği, bu kapsamda, davacının, futbolcunun yetkili temsilcisi olmadığı şeklindeki belirlemeden hareketle sonuca gidilmiş olması da isabetsizdir. Davacının, FİFA lisansına sahip olup olmadığının somut olayda ele alınması gerekmektedir.
Hal böyle olunca, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.