Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/13470 K.2012/12117

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Lüleburgaz 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 2009/49 Esas, 2009/92 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmekle dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin şikâyetçi olduğu mağdure ve vekilinin katılma talebinde bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı anlaşıldığından, mağdure ...'in davaya katılmasına ve vekili Av. ...'ün katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurun omzuna dokunup, "seninle bir şey konuşacam, biraz gelir misin" dediğinin iddia edilmesi karşısında, eyleminin bedensel temas içermesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesine uyan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,