KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/22420 E., 2013/9785 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2013
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) suçlarından sanık ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ..., beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda;
sanıklar ... ve ... çocuğun basit cinsel istismarı, sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın ise çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2009 gün ve 2009/118 Esas, 2009/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanıklar ..., ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip bir karar verilmesi mümkün bulunduğundan, incelemenin diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurun suç sonucunda beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin dosyaya yansıyan bir iddia ve tespitin bulunmaması ve suç tarihinden itibaren beş yıllık bir sürenin geçmesi nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bozulma mevcut olsa bile bunun suçla bağlantısının ve suç nedeniyle oluştuğunun kesin olarak saptanmayacağının anlaşılması karşısında bu konuda bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/22420, K. 2013/9785, 26 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama