KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/10290 E., 2012/44886 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama, Tehdit
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A-Tehdit suçu yönünden yapılan incelemede;
Sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
B-Mala zarar verme ve kasten yaralama suçları yönünden yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda, sanığın, katılanın kardeşi ile kendi kardeşi arasındaki bir kavga nedeniyle, suç tarihinde katılanın ... yerine arkadaşları ... ve ... ile birlikte gittiği, burada katılana yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve ... yerindeki masanın üzerinde bulunan faks makinesini yere atmak suretiyle kırdığı şeklindeki eylemlerinin kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/10290, K. 2012/44886, 5 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama