Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/1551 K.2013/14386

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın sahibi olduğu İkizler ... adlı işyerinde nakliyeci olarak çalıştığı, 270 metrekarelik mermerin kamyonuna yüklenmesinden sonra olay gecesi bu mermerleri katılanın haberi olmadan alıp kaçtığının iddia edildiği olayda; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek, katılanın, kendisine olan borçlarına karşılık mermerleri satmasını ve alacağını karşılamasını söylediğini belirtmesi, aynı şekilde katılanın da sanığa borçlu olduğunu kabul etmesi, tanıkların sanığın habersiz götürdüğüne ilişkin bilgilerinin katılanın anlatımlarıyla sınırlı olması,

mermer parasını kimin verdiği hususunda tanık beyanlarının çelişkili olmasının yanı sıra, katılan vekili tarafından ibraz edilen faturaların hurda mermerlere ilişkin olup miktarının belli olmaması ve fatura tarihleri ile suç tarihi arasında 5 aylık bir zaman geçmesi nedeniyle faturada belirtilen mermerlerin suça konu mermerler olup olmadığının belirlenememesi hususları gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, katılanın soyut anlatımları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.