KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2013/16212 E., 2014/5565 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Tebliğname No
- 9 - 2011/263982
- Mahkemesi
- Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/04/2011
- Numarası
- 2010/545 (E) ve 2011/252 (K
- Suç
- Mala zarar verme
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın aracı ile seyir halinde iken yol verme meselesi nedeniyle tartıştığı katılana ait minibüsün şoför mahali tarafındaki kelebek camına elindeki su borusuyla vurarak kırdığı olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
Sanığın savunmasında, katılanın yönetimindeki araçla kendisini sıkıştırdığını ve kullandığı aracın sağ yan aynasına zarar verdiğini, durmayarak devam ettiğini savunması, kolluk tarafından tutulan 05.09.2010 tarihli görgü
tespit tutanağında da aracının aynasında çizik tespit edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi gereğince sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/16212, K. 2014/5565, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama