Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/173 K.2014/1347

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın işletmekte olduğu ve hakkında yıkım kararı bulunan fırınını, bu durumunu gizleyerek katılana nakit avans ve çekler karşılığı sattığı iddia olunan olayda, iş yerinin ruhsatının olup olmadığının belediye ve fırın ve unlu mamuller imalatı için ruhsat vermeye yetkili İl Tarım Müdürlüğü’nden öğrenilmesinin mümkün olduğu, katılanın da daha önceden fırın işleticiliği yapması nedeniyle bu durumu tespit edebileceği, sanığın kendisini yanılttığını iddia etmişse de, sanığın katılana iş yerinin ruhsatının bulunduğu yönünde yanıltıcı beyanda bulunduğuna dair bir delil de elde edilemediği ve sanık ile katılan arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf konusu olduğu, dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığı gerekçeleriyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.