Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/23273 K.2017/14504

Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nun 37/1, 157/1, 62, 52, 53/1, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ile sanık ...'nın mahkumiyetine, sanık ...’in beraatine ilişkin hükümler sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde:

Sanık ...’in kendisine ait aracını satmaktan başka diğer sanıklarla birlikte hareket ettiğine ve eylemlerine katıldığına dair mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işleme kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'nın mahkumiyeti hükmüne yönelik temyizi ile katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde:

Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,