Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/6738 K.2018/5027

Hırsızlık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "30/08/2006"olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinde gündüzleyin saat 10:00 sularında müşteki Ian ..'ın tanık ile birlikte para çekmek için Hisarönü Mahallesinda bulunan İşbankası ATM'sine gittikleri, ATM'de işlem yapan bir kişinin sırasını müştekiye verdikten sonra bankamatikte bulunan sanıkla birşeyler konuştuğu, müştekinin bankamatiğe kartını sokacağı sırada sanığın aniden müştekinin elinde bulunan kartı alıp, "bu makina arızalı, biz aşağıda bulunan bankamatiğe gidelim" dediği, sanık, müşteki ve tanığın aşağı tarafta bulunan Denizbank ATM'sine gittikleri, elinde bulunan bir kartı bankamatik cihazına sokan sanığın müştekiye kartın şifresini girmesini söylediği,

müştekinin şifresini girdiği sırada aniden ekranın değiştiği ve sanığın makinanın arızalanıp kartı yuttuğunu söyleyip ATM'den ayrıldığı, 100 metre kadar ötede jandarma tarafından üzerinde müştekiye ait banka kartıyla yakalandığı, bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, müşteki ve tanığın soruşturma aşamasında alınan beyanları ile tüm dosya kapsamından hırsızlık suçunun sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Müştekinin elinde bulunan banka kartını alan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 141/1 maddesiyle uygulama yapılması ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından,

her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında,

sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılması hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağından, bozma nedeni yapılmamıştır.