Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/32388 K.2021/7015

Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-d-f-son, 35, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “08/03/2007” olarak gösterilmesi gerekirken “12/03/2007” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın katılana ait olup kaybedilmiş suça konu iki adet çeki ele geçirip, sahte olarak tanzim edilmiş ve kendisi tarafından ciro edilmiş olarak tahsil için bankaya ibraz ettiği, bankaya verilen ödemeden men talimatı olduğu için işlem yapılmadığı, bu defa söz konusu çekler için icra takibi başlattığı, katılanın itirazı üzerine sahteliğin ortaya çıktığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı banka veya kredi kurumları ile kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul olunan somut olayda;

1) Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 maddesinde belirtilen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 08/03/2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından,

sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2) Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; suça konu çekleri meşru hamil olarak elinde bulundurulduğunu ispat edemeyen sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin ve Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olup, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.