Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/35747 K.2021/4633

HÜKÜM TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sahibinden.com adlı internet sitesi üzerinden gerçekte kendisine ait olmayan bir aracı satılığa çıkardığı, katılanın telefon numarasını araması üzerine sanığın kendisine suretiyle 100 TL kapora göndermesini sağladığı bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi 02/10/2012 tarihli ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince aynı gerekçeyle 1 yıl hapis ve 200 TL adli para cezası verildiği ve bu hükmün sanığın temyizi üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 28/03/2016 tarih, 2015/8334 Esas, 2016/3481 Karar sayılı ilâmı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, temyizin sanık tarafından yapılmış olması karşısında CMK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden hakkında Yargıtay bozma ilamına uyularak 22/02/2017 tarihinde kurulan son hükümde;

sanığın 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53 maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası verilerek bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,