Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/3691 K.2019/710

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın sanık ile ortak şirket kurduğu, sonrasında katılanın 22/09/2008 tarihli vekaletname ile hisselerini satması için sanık ...'i vekil olarak tayin ettiği, sanık ...'in Kadıköy 9. Noterliği'nin 23/08/2008 tarih, 19825 yevmiye numaralı Limited Şirket Hisse Devir Senedi ile katılana ait şirket hisselerini ...'a 75.000 TL bedelli olarak sattığı, devir senedinde devir bedelinin nakden ve tamamen ödendiğinin belirtildiği, sanığın vekaleten katılan adına şirket hisselerini devredip parasını almasına rağmen bu parayı katılana ödemediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Sanık ile katılan arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı dikkate alınarak, eyleminin 6763 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaşma kapsamındaki TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğine karar verilmesi gerekirken bu hususta sanığa ihtarat yapılmaması,